

Estive lá no último fim-de-semana.Há vinte anos que não ia a Santiago.Confesso que a cidade mudou pouco, ao contrário de Vigo, que quase rebenta pelas margens das rias....Não quer isto dizer que seja mau, para Santiago de Compostela, pelo contrário, soube-se manter a cidade equilibrada em termos urbanísticos, mantiveram-se os seus traços de cidade de peregrinação e mantém o seu carácter de cidade receptiva à cultura e ao turismo de massas que pretende aceder à sua magnifica Catedral, para abraçarem o Santo/Apóstolo Tiago.
Fui com a intenção de visitar o Centro Galego de Arte Contemporânea e não voltei desiludido. Revisitar Siza e a sua escultura/arquitectura, os espaços pejados de luz e o diálogo permanente com a envolvência, no caso o Museu do "povo galego" e os seus belíssimos jardins. O espaço e a arquitectura remetem-nos para Serralves, a marca do Mestre está lá, e o sentimento de irmandade (galaico-portuguesa) faz-nos sentir em casa.
Uma outra descoberta ressalta do conhecimento da qualidade da arte galega contemporânea exposta, cosmopolita e interventiva. Ressalta ainda a constatação da permanência cultural portuguesa enraízada na cultura artística galega...tão próxima de nós, tão nossa, quanto galega, a começar pela língua, ora leiam:
"O Centro Galego de Arte Contemporânea é un espazo de difusión que ten a función de dinamizar o panorama artístico actual e reflexionar acerca da diversidade das conformacións culturais na sociedade contemporánea.
Creado en 1993, a aparición deste centro enmárcase dentro da política xurdida en España a partir da década de 1980 para promover o desenvolvemento de plataformas culturais e favorecer a entrada de Galicia no circuíto artístico internacional.
Desde os seus inicios, o CGAC mostrou as liñas directrices da arte das últimas décadas mediante exposicións retrospectivas de artistas recoñecidos internacionalmente ao lado de mostras adicadas a difundir a arte galega, incluíndo tanto autores xa consagrados coma os máis emerxentes.
Tamén son continuas as colaboracións con outras institucións, que nesta nova etapa se verán reforzadas con proxectos a longo prazo.
Alén dun espazo expositivo, o CGAC é un centro dinámico e multidisciplinar no que se celebran ciclos de conferencias, talleres impartidos por artistas e incursións no campo da música, as artes escénicas e o cine, que permiten a participación activa do público e favorecen o intercambio de ideas entre profesionais de distintos ámbitos.
A sociedade e a súa problemática incorpóranse ao mundo da arte; as salas do centro ábrense ás posibilidades da tecnoloxía e a debates sociais que inflúen tamén na colección permanente do CGAC, construíndo un relato que se le a través dos acontecementos actuais, e que facilita a individualización das obras á vez que a interrelación entre todas elas. "
Não sabe bem?
Na impossibilidade de dar um salto até lá, pode visitá-lo, virtualmente (também sabe bem... ), em: http://www.cgac.org
4 comentários: